|
.jpg) Allah, bildiğimiz ve bilemediğimiz, görebildiğimiz ve de göremediğimiz bütün âlemlerin ve “din gününün sahibi” olan, kâinatı yaratıp yöneten, tüm övgülere ve ibadet edilmeye tek layık olan Yüceler Yücesi Rabbimizin, 99 isminin bütün özelliklerini kendinde toplayan en kapsamlı ve özel adıdır. Allah (cc).
Bu isim, sadece Cenâb-ı Hakk’ın zâtına mahsus olup, başka hiçbir varlığa isim olmamıştır. Hiçbir dilde de tam karşılığı yoktur! Meryem sûresi (19), 65: “O, göklerin, yerin ve aralarındakilerin Rabbidir. O halde, O’na ibadet et ve O’na ibadet etmekte sabırlı ol. Hiç sen O’nun (Allah’ın) ismini taşıyan başka birini bilir misin?”
ALLAH (cc) isminin Arapça kelime yapısındaki özelliği gereği, harfleri tek tek kaldırılsa bile anlamı bozulmayan “tek kelime”dir.
Bakara sûresi (2), 255: “Allah! O’ndan başka ilâh yoktur...”
İsmin başındaki hemze kaldırılırsa “lillâhi” olur. Bu da “Allah için, Allah’a ait” demektir.
Bakara sûresi (2), 284: “Göklerde ne var, yerde ne varsa hepsi Allah’ındır...”
Allah ismindeki birinci “elif” ve “lâm” kaldırılırsa “lehû” olur, bu da “O’nun” demektir.
Bakara sûresi (2), 255: “...Göklerde ve yerde ne varsa hepsi O’nundur...”
Lafza-i Celâl’deki ikinci “lâm” da kaldırılırsa sadece “he” harfi kalır ki, Zât-ı Kibriyâ’ya delâlet eder: Hû
Daha enteresan olan bir husus da “he” harfinin mahrecinin, yani çıkış yerinin göğüs kafesi ve ciğerler oluşudur! Buna göre, nefes almakta olan her canlı, inansa da inanmasa da, her nefes alışında “Hû” demekte ve Allah’ı zikretmektedir!
İstese de istemese de...
Bilse de bilmese de, her canlı, nefes alıp verdikçe Yaradan’ını zikretmektedir dostlar!
Yani “ölüm” Allah’ı zikretmenin son noktası...
“Yaşamak” ise Allah’ı anmak, her an Allah ile beraber olmak demektir!
Allah! (cc)
Bu mübarek ismin hiçbir dilde karşılığı yoktur. Dilimizdeki “tanrı” ve “ilâh” kelimeleri anlam bakımından Allah ismi yanında o kadar kısır, o kadar cılız kalmaktadır ki dostlar, anılmaya bile değmez!
Allah! (cc)
Bütün diğer isimleri, mana cihetiyle kendisinde topladığı için de İsm-i A’zamdır.
Peygamber Efendimiz (s.a.s.); “İsm-i A’zâm ile dua edildiği takdirde Allah (cc) o duaya icabet eder” (Münâvî, Feyzu’l-Kadîr, I, 510. Hadis no: 1030.) buyurmuşlar ve bunun Bakara, Âl-i İmrân ve Tâ-hâ surelerinde olduğuna işaret etmişler, ama bizzat hangi ismin, İsm-i âzâm olduğunu Hz. Aişe’ye bile söylememişlerdir. Âlimler, bu hadisten hareketle ve özelliklerinden dolayı Allah (cc) ismini İsm-i A’zâm kabul etmişlerdir.
er-Rahmân ismi, Allah’ın (cc) merhametini,
el-Adl ismi, Allah’ın (cc) adaletini,
el-Ğaffâr ismi, bağışlama ve mağfiretini,
el-Kâdir ismi, yalnız kudretini anlatırken;
Allah ismi, 99 ismin manasını bünyesinde taşır!
Yüce Allah’ım, Rabbim benim!
Kur’ân-ı Azîmüş-şan’da Kendini kullarına tanıtıyor ve şöyle diyorsun:
Bakara sûresi (2), 163: “Her halde hepinizin ilâhı, bir tek ilâhtır. Ondan başka bir ilâh yoktur. O Rahmân ve Rahîm’dir.”
Âl-i İmrân sûresi (3), 19: “Allah şehadet eyledi şu gerçeğe ki, başka ilâh yok, ancak O vardır...”
Bakara sûresi (3), 255: “Allah’tan başka hiçbir ilâh yoktur. O daima diridir (Hayy’dır), bütün varlığın idaresini yürüten (Kayyûm)dir...”
Âl-i İmrân sûresi (3), 6: “Sizi, rahimlerde dilediği gibi şekillendiren O’dur. Kendisinden başka ilâh olmayan, şan, şeref ve hikmet sahibi olan O’dur.”
Kasas sûresi (28), 70: “İşte O, Allah’tır. O’ndan başka ilâh yoktur. Önünde de, sonunda da hamd O’nundur, hüküm O’nundur. Ve ancak O’na döndürüleceksiniz.”
Manevi sıkıntıların mı var dostum? “Allah” de!
Maddi problemler belini mi büktü? Malın, mülkün “tek sahibi”ne koş, önünde diz çök, secdelere kapan ve “Allah” de!
Düşmanlarına galip mi gelmek istiyorsun? Bedir Savaşı’nda, zafer vuku buluncaya dek, secdede “Yâ Hayyu, Yâ Kayyûm” diye inleyen İki Cihan Serveri Muhammed Mustafa (sav) gibi “Allah” de! Karanlıklardan aydınlıklara mı çıkmak istiyorsun? “Allah” de dostum!
Ve son nefeste, emaneti; can emanetini huzurla teslim etmek için, dilini zikre alıştır ve “Allah” de!
Hasbünallâhü ve ni’me’l vekîl ni’me’l Mevlâ ve ni’mennasîr!
“Dostum”, “Vekilim”, “Sahibim” ve “Yardımcım” yalnız Allah’tır de ve sadece O’nun rızasını kazanmak için yürü hayat yolunda!
O Allah ki; kulunu yalnız bırakmayandır!
O Allah ki; kulunu koruyan, muhafaza edendir!
O Allah ki; kulunu sevendir!
O Allah ki; kulunun günahlarını bağışlayan, hatalarını örtendir!
O Allah ki; kulu kendisine bir adım gelse, ona on adım yaklaşandır!
Haydi dostum! Rabbini isimleri ile tanı ve yalnız O’na kulluk et, yalnız O’ndan iste!
 |
